שיח גלריה עם חנאן אבו חוסיין והקראת שירה עם הדס גלעד בתערוכה: גופי ~ נשמתי ~ כבודי ~ רכושי

      גלריה GH גבעת חביבה לאמנות מזמינה אתכם ל-     جاليري GH جبعات حبيبة للفن تدعوكم          The GH Art Gallery invites you to

שיח גלריה והקראת שירה - حديث الجاليري وقراءات شعرية

A gallery talk & poetry reading 
בתערוכה:
גופי  ~ נשמתי ~ כבודי ~ רכושי - חנאן אבו חוסין בתערוכת יחיד
 جسدي ~ روحي ~ شرفي - ملكي – حنان أبو حسين في معرضها الفردي
My Body ~ Soul ~ Honor ~ Property - Solo show by Hannan Abu-Hussein 

עם חנאן אבו חוסיין, המשוררת הדס גלעד  בהנחיית ענת לידרור, אוצרת התערוכה
مع حنان أبو حسين، الشاعرة هداس جلعاد وعنات ليدرور قيّمة المعرض
With Hannan Abu-Hussein, The Poet Hadas Gilad & Anat Lidror, curator

שבת  السبت  -    Saturday 1.2.20 , 13:00 - 11:00

איפה? בגבעת חביבה בגלריה, בלב המרכז המשותף לאמנות - أين؟ في جبعات حبيبة في مركز الفنون المشترك – في الجاليري
Where? At the GH Art Gallery in the GH Art Center
  
     הכניסה חופשית  *  الدخول مجاني * Free Admission  
 ______________________________________________________________________________________
לאירוע FACEBOOK חי ומתעדכן עם קטעי שירה של הדס גלעד הצטרפו לכאן    


______________________________________________________________________________________
על הדס גלעד  هداس جلعاد  Hadas Gilad

הדס גלעד, כותבת שירה ופרוזה, מתרגמת ועורכת שירה. עורכת שותפה בסדרת השירה 'אדרה' בהוצאת לוקוס. בוגרת לימודי ספרות וכתיבה יוצרת באוניברסיטת תל-אביב BA ובוגרת תכנית העמיתים לאמנים צעירים במכללת 'עלמא'. שיריה פורסמו במיטב כתבי העת, בעיתונות ובאנתולוגיות שונות. ערכה והגישה מאות תכניות רדיו ספרותיות ברדיו מהות החיים וברשת א' בתכנית 'בסימן קריאה'. בשמונה השנים האחרונות מנחה סדנאות לכתיבה יוצרת ומלווה תהליכי יצירה באופן פרטני. ספריה עד כה: שיר עירום, תרגום למשוררת ההודית ללה בת המאה ה-14, חדקרן (2012) | כל אור בעצם, שירה (פרדס 2013) | ימי מעשה, פרוזה (לוקוס 2019      פרסים: פרס שרת התרבות לסופרים בראשית דרכם לשנת 2019

هداس جلعاد، تكتب الشعر والأدب، مترجمة ومحررة شعر، محررة مشاركة في سلسلة الشعر "أدراه" في دار النشر لوكوس. خريجة دراسات الأدب والكتابة الإبداعية في جامعة تل أبيب بشهادة بكالوريوس، وخريجة برنامج زملاء الفنّانين الشبان في كليّة "علما". نشرت أشعارها في أفضل المجلات، وفي مختلف الصحف والانطولوجيات. حررت وقدمت مئات البرامج الإذاعية الأدبية في راديو "مهوت هحاييم" وفي القنال أ في برنامج "علامة استفهام". في السنوات الثمان الأخيرة ترشد ورشات كتابة إبداعية وترافق عمليات الكتابة بشكل شخصي. إصداراتها حتي الآن: أشعار تعري، ترجمة للشاعرة الهندية لالا من القرن الرابع عشر، حادكيرن (2012) | كل ضوء فعلًا، شعر (برديس 2013) | أيام الفعل، أدب (لوكوس 2019)
جوائز: جائزة وزيرة الثقافة للأدباء في بداية مشوارهم لعام 2019

Hadas Gilad writes prose and poetry, and is a translator and editor of poetry. She is a co-editor of the Idra Series by Locus Publishers. A graduate of Literature and Creative Writing studies at Tel Aviv University and of the Young Artists Fellows Program at Alma College.  Her poems have been published in the best journals, in the press and in various anthologies. She produced and presented hundreds of literary radio programs on Radio Mahut Ha-Chaim and in the Siman Kri'a program by Reshet Alef. For the past eight years, she has been teaching creative writing workshops and accompanying creative processes individually. Her books so far include:
Naked Song, Translation for the 14th Century Indian Poet Lalla, (Unicorn, 2012) | All Light Actually, Poetry (Pardes, 2013) | Days of Action, Prose (Locus, 2019)
Awards: The Minister of Culture Award for Beginning Writers for 2019
______________________________________________________________________________________

על חנאן אבו חוסיין והתערוכה

גופי ~ נשמתי ~ כבודי ~ רכושי 


תערוכת יחיד של חנאן אבו חוסיין, הכי קרוב למשפחתה, לאמה, להיכן שנולדה, אום פחם. באותה אום אל פחם, נחסמו הכבישים לא מזמן בהפגנות החברה הערבית (עם קומץ יהודים) כנגד האלימות בחברה הערבית ואזלת ידה של המשטרה.
בהפגנות אלו בלטו נשים, הרבה מהן אפילו מבוגרות, שבחרו לצאת לרחוב כדי להשמיע, בבירור הפעם, את מחאתן על האלימות הזו, אלימות הפוגעת גם בבניהן וגם באחיותיהן, אלימות שנגמרת באופן חד צדדי, בלתי הפיך.
התערוכה מציגה את הפרק השלישי בטרילוגיית התערוכות בגלריה גבעת חביבה לאמנות, בשנה האחרונה, העוסקות במחאה נשית על השלטון הכוח והסמכות של החברה הגברית; בחברה היהודית, בחברה הערבית, בעולם. המציגות בטרילוגיה הזו, בראשם אבו חוסיין, מנכיחות כולן כי זהו מצבן של הנשים, עדיין, בשנות האלפיים ועשרים. זה לא עבר; זה לא נגמר; זה נמצא ובמקומות רבים, באופן החמור ביותר. עדיין שולטת תפיסת הרכוש והכבוד, עוד שולטים הפטרכיאליזמים למיניהם. חנאן מדברת על רצח נשים ורצח בכלל, אלימות בחברה הישראלית ואלימות בחברה הערבית, אלימות גברית. היא מדברת גם על נשיות ועליה ועל כל אישה שמותר לה שתעשה כרצונה. היא מציגה עבודות מיצביות ווידאו ארטיות בחלל; תחושת גופה והחוויה הפרפורמרית גם הן נוכחות בחזקה. היא בונה אל תוך החלל הזה, בתוך הגלריה, בלב המרכז המשותף לאמנות הנמצא בתוך גבעת חביבה הנמצאת בפתח ואדי ערה, בישראל: את חזיות הבטון שקפאו, את הגרביונים שנמתחים, את החוטים והשמיכות שלרגליהם, את העפרונות הארוגים ואת הסכינים המחודדים. היא בונה את עצמה ביחסים בין החומרים לגופה במפגש של אישה עם הגדרת גבולותיה.
______________________________________________________________________________________

جسدي ~ روحي ~ شرفي ~ ملكي


مع بداية العام الجديد 2020 سوف نفتتح المعرض الفردي للفنّانة حنان أبو حسين، في أقرب مكان لعائلتها، والدتها، ومكان ولادتها، أم الفحم. مؤخرًا تم اغلاق الشوارع في أم الفحم بسبب مظاهرات المجتمع العربي (بمشاركة قلة من اليهود) ضد العنف المستشري في البلدات العرب وتقصير الشرطة. برزت في تلك المظاهرات مشاركة النساء، معظمهن من كبار السن، واللواتي اخترن الخروج إلى الشوارع لأول مرة من أجل اسماع صوتهن واحتجاجهن على هذا العنف الذي يصيب ابناءهن واخواتهن، العنف أحادي الجانب الذي ينتهي بنتائج غير قابلة للتغيير.
يقدم هذا المعرض الفصل الثالث من ثلاثية معارض جاليري جبعات حبيبة للفنون في السنة الأخيرة، والذي تتناول احتجاجات النساء ضد مجتمع الرجولة، في المجتمع العربي وفي المجتمع اليهودي وفي العالم.
جميع المشاركان في هذه الثلاثية، وعلى رأسهن حنان أبو حسين، يتفقن مع جميع مقولات المعارض الثلاث ويستحضرن وضع النساء المؤلم الذي ما زال قائمًا حتى الآن، في العام الفين وعشرين. هذا لم يتوقف؛ ولم ينتهي؛ وهو موجود في العديد من الأماكن بشكله الأكثر خطورة.
معتقدات الملكية والشرف ما زالت مسيطرة، وما زالت الوصاية الأبوية  مسيطرة على مختلف أشكالها. تتحدث حنان عن قتل النساء وعن القتل بشكل عام، العنف في المجتمع الإسرائيلي والعنف في المجتمع العربي، عنف الذكور. ولكن ليس فقط، فهي تتحدث أيضًا عن المرأة وإليها. عن المرأة وحقها بفعل ما ترغب به.
يتضمن معرض حنان أبو حسين أعمالًا تركيبية والفيديو آرت؛ أحاسيس جسدها وتجربة الأداء يحضران في المعرض بشدة. فهي تبني في داخل هذا الفضاء، داخل الجاليري التي تشكل المركز المشترك داخل جبعات حبيبة في وادي عارة، في إسرائيل، تبني جبهات الإسمنت التي تجمدت، الجوارب المشدودة، الخيطان والحرامات تحتها، وأقلام الرصاص والسكاكين الحادة. تبني ذاتها في اللقاء مع المواد المختلفة والذي هو أيضًا لقاء مع جسدها، لقاء المرأة مع تعريف حدودها.
_______________________________________________________________________________________

My Body ~ Soul ~ Honor ~ Property

A solo exhibition by Hannan Abu-Hussein, closest to her family, her mother, where she was born, Umm al-Fahm, where the roads were recently blocked, by Arab demonstrators (accompanied by a handful of Jews) protesting against violence in the Arab society and the police's failure to act.
One thing that stood out in these demonstrations was the presence of women, including many older women, who chose to take to the streets to clearly voice their protest over this violence, violence that harms both their sons and their sisters; unilateral, irreversible violence.
The exhibition constitutes the third chapter in the trilogy exhibited at the GH Art Gallery over the past year, which deals with female protest against male society in isreal - In the Jewish society, in the Arab society not and in the world.
All the artists showcased in this trilogy, especially abu-Hussein, look bravely and bring up different aspects in different and conclude that this is still the state of the men or better Sayed: manhood and therefore, the this still is the state of women, in the 21st century at 20-20.
It is not over; it is found in many places in the worst possible way. Society is still dominated by the perception of property and honor; it is still under the rule of the patriarchy.
Hannan talks about the killing of women and about murder in general, violence in the Israeli society and violence in the Arab society, male violence. She also speaks to the woman and to \ about her self;
About the woman who is allowed to do as she pleases, the woman that does what she wishes without permission from a manly force.
She presents installations and video art in the gallery space; her sense of body and the performance experience are strongly present.  Into this space, inside the gallery, which is the heart of the collaborative art center, that is in Givat Haviva, in Wadi Ara, in Israel, she builds the frozen concrete bras, the stretched tights, the threads and blankets at their feet, the woven pencils and the pointed knives.  She brings herself in the encounter with a wide range of materials but actually with her own body. It is, we could say, the encounter of a woman with the definition of her own boundaries.